De koran zegt:

Deze specifieke maand is gekozen voor het vasten, omdat het de maand is waarin de koran werd geopenbaard. Het is algemeen bekend dat de koran gedurende een periode van drieëntwintig jaar in gedeeltes werd geopenbaard. Met zijn openbaring in de maand van Ramadan wordt daarom bedoeld, dat de openbaring voor het eerst in die maand plaatsvond.

De eerste openbaring kwam tot profeet Mohammed (v.z.m.h.) toen hij 40 jaar oud was tijdens een van de nachten tegen het einde van de maand Ramadan toen hij zich in de grot genaamd Hira bevond. Zoals de koran zegt:

Volgens de hadies was dit een nacht in de laatste tien nachten van de Ramadan. Natuurlijk werd het vasten in de Ramadan voor moslims, zoals wij dat praktiseren, pas enkele jaren later voorgeschreven na de verhuizing van de Profeet naar Medinah.

•  De grootste spirituele ervaring van de Profeet vond plaats in die maand. Daarom beschouwde men die als de meest geschikte maand voor de spirituele training van de moslimgemeenschap door middel van het vasten.

• Als er geen specifiek moment was vastgesteld, dan zou deze training al haar waarde hebben verloren. Vanwege de keuze van een vaste maand beleeft de hele moslimwereld, wanneer die maand aanbreekt, van het ene uiteinde naar het andere hetzelfde gevoel. Alle groepen van de moslimgemeenschap veranderen plotseling hun levenspatroon wanneer Ramadan begint.

• Personen die zijn vrijgesteld van vasten worden speciaal genoemd in de heilige koran of in de hadies. De koran noemt in het bovenstaande vers, en ook in het vers daarvoor, de zieken en degenen die op reis zijn als volgt:

Zieken en reizigers die het vasten missen, moeten naderhand vasten, wanneer de ziekte over is, of wanneer de reis is beëindigd. Zij maken de gemiste vastendagen af na Ramadan. Personen die vanwege een langdurige zieke niet kunnen vasten, kunnen dit compenseren door een arme persoon te voeden voor elke gemiste vastendag. Volgens de hadies zijn oude mensen, zwangere vrouwen en vrouwen die een kind borstvoeding geven, vrijgesteld van vasten. Zij moeten in plaats daarvan een arme persoon voeden. Degenen die het zich niet kunnen veroorloven om een arme persoon te voeden, kunnen een andere liefdadige handeling verrichten. Zij kunnen bijvoorbeeld iemand die in nood verkeert op een of andere manier helpen. Mensen die zware lichamelijke arbeid verrichten kunnen het vasten uitstellen tot een tijdstip van het jaar wanneer het wel mogelijk is voor hen om te vasten.

Zieken en reizigers hebben de mogelijkheid om toch vasten als ze het niet moeilijk vinden. Want als zij niet vasten, dan moeten ze toch het aantal vastendagen afmaken als de ziekte voorbij is of de reis afgelopen is. De woorden van de koran hierover zijn vrijblijvend van aard, en vindt men terug in veel van de meest betrouwbare hadies. Er zijn overleveringen die aantonen dat profeet Mohammed (v.z.m.h.) zelf vastte toen hij op reis was. In een hadies staat dat tijdens een reis op een zeer warme dag alleen de Profeet en een andere persoon vastten:

“Wij vertrokken met de Profeet op een van zijn reizen op een dag die zo heet was dat iemand zijn hand boven zijn hoofd zou hoeden vanwege de extreme hitte, en niemand onder ons vastte behalve de Profeet en Ibn Rawāḥah.” (Boechari)

 Een persoon vroeg eens aan de Profeet of hij wel of niet zou moeten vasten wanneer hij op reis zou zijn. Hij voelde er zelf voor om wel te vasten. Hij antwoordde: “Vast als u wilt, of verbreek het als u wilt.”

Toen mensen samen met de Profeet reisden, hadden degenen die vastten geen bezwaar tegen degenen die niet vastten, en degenen die niet vasten hadden geen bezwaar tegen degenen die wel vastten. Er is een uitspraak van de Profeet: “Het geen deugd is om te vasten tijdens een reis.” Maar hij zei dit tegen een persoon die door het vasten in zware problemen was gekomen en mensen om hem heen gingen staan om hem schaduw te geven tegen de hitte.

In alle gevallen waar het vasten moet worden ingehaald na Ramadan, kan iemand dat doen wanneer hij of zij dat wilt voor het aanbreken van de volgende Ramadan.

Islamlab