Djoema Khoetbah 25 maart 2016, verzorgd door Reza Ghafoerkhan

Vandaag is het vrijdag, de dag van Juma‘ah, maar vandaag is het ook Goede Vrijdag,
wat een Christelijke feestdag is. En zondag is de nog grotere feestdag, en misschien
wel het grootste en belangrijkste feest in het christenendom, namelijk Pasen.
Ik zou eigenlijk mijn Khoetbah moeten houden over deze feestdagen, maar ik kies
ervoor om terug te komen op de afschuwelijke gebeurtenissen van afgelopen dinsdag
in Brussel. Wederom hebben terroristen moorden gepleegd op totaal onschuldige
mensen, die werkelijk nergens iets mee te maken hebben. Deze grove misdaad is
gepleegd namens een organisatie die beweert een islamitische grondslag te hebben,
namelijk de IS. Moslims over de hele wereld stemmen, gelukkig, overeen dat zulke
brute daden niets met de islam te maken hebben, en zij veroordelen deze daden. Wij
van de Lahore Ahmadiyya Beweging zijn de voorlopers geweest in het veroordelen
van terroristische aanslagen via de woorden van de Stichter van onze beweging,
hazrat Mirza Ghulam Ahmad, die meer dan honderd jaar geleden het volgende
schreef.

“Wie ogen heeft en de Hadies leest en nadenkt over de woorden van de Heilige
Koran, kan duidelijk begrijpen dat deze vorm van jihad, die tegenwoordig door vele
primitieve mensen wordt onderschreven, niet de ware islamitische jihad is. In plaats
daarvan komt deze gedachte voort uit de impulsen van de nafs ammāra (het dierlijke
zelf dat kwaad gebiedt), of uit een onwettige drang tot het bereiken van een
onmogelijke hemel, een drijfveer die nu wortel heeft geschoten onder de moslims.”
Mirza sahib schrijft dat dit soort mensen, zoals terroristen, in feite hun lage dierlijke
driften, hun nafs ammara, volgen met het doel het paradijs te bereiken, wat op deze
wijze gewoonweg onmogelijk is.

Mirza sahib schrijft verder:

“ De onwetende maulvi’s, moge Allah hen leiding schenken, hebben de domme
massa ontzettend bedrogen en hebben hun toegang in het Paradijs afhankelijk
gemaakt van een daad die duidelijk verkeerd, genadeloos en tegen de normen van
beschaafd menselijk gedrag is.

Kan het ooit een verdienstelijke daad voor ons zijn om een pistool af te vuren, met de
intentie te doden, op een persoon die, bijvoorbeeld, op de markt zijn normale
bezigheden doet – een persoon die zo’n vreemdeling is voor ons, dat we niet eens
zijn naam kennen en die ook ons niet kent? Is dit religieus gedrag? Als dit een vrome
daad is, dan zijn, wat betreft het verrichten van zulke daden, dieren superieur aan
menselijke wezens.”

Wat Mirza sahib beschrijft hier, meer dan 100 jaar geleden, is een situatie dat iemand
zomaar met een pistool schiet op een onschuldige en nietsvermoedende persoon. Dit
is nu precies wat we, helaas, nu in onze tijd zien. Of er wordt een bom afgeschoten
of men begint inderdaad met een pistool of geweer lukraak mensen dood te
schieten. De Mujaddid van deze tijd, hazrat Mirza Ghulam Ahmad, schrijft dat zelfs
dieren hoger zijn dat de personen die dit soort daden plegen.

Verder schrijft de Mujaddid:

“Net zoals een jager, die weet dat er een hert is in het bos, haar zeer onopvallend
besluipt en op het juiste moment zijn geweer op haar afschiet, is ook zo het gedrag
van bepaalde maulvi’s. Ze hebben nog nooit een enkele letter van de lessen van
menselijke compassie gelezen. Integendeel, naar hun mening wordt het opzettelijk
afvuren van een pistool of geweer op een niets vermoedende persoon beschouwd als
een verdienstelijke daad in de islam. Waar kunnen we nog onder deze mensen
personen aantreffen die, net als de metgezellen van de Heilige Profeet (moge Allah
tevreden zijn met hen), ondanks hevige martelingen, toch geduld en zelfbeheersing
zullen demonstreren?”

Hazrat Mirza sahib schrijft dat als moslims worden onderdrukt en onrecht worden
aangedaan, zoals dat in de wereld van vandaag zeker gebeurt, dan moeten ze het
voorbeeld volgen van de Profeet Mohammed (s.a.w.s.) en de Metgezellen, die ook
onderdrukt en gemarteld, maar die niet hun toevlucht namen tot geweld en agressie,
maar die geduld en zelfbeheersing en geweldloosheid betrachtten. En dit is het
gedrag wat wij moslims in onze tijd moeten laten zien, we moeten onszelf beheersen,
geduldig en lijdzaam zijn en onrecht tegen ons kunnen verdragen. Nogmaals veroordeel Mirza sahib het doden van onschuldige mensen:

“Heeft Allah ons het gebod gegeven dat we zonder bewijs van enige misdaad een
dodelijk schot op iemand moeten lossen, of dat we iemand in stukken moeten
snijden met een mes, iemand die we niet kennen en die ons niet eens kent en die we
dan plotseling verrassen? Kan zo’n godsdienst van Allah, s.w.t, afkomstig zijn – een
godsdienst die zijn aanhangers onderwijst een persoon op zo’n wijze dood te
schieten, die geen zonde of misdaad heeft begaan, en dat ze het Paradijs kunnen
bereiken door een persoon dood te schieten die geen zonde of misdaad heeft
gepleegd en die zich niet eens bezig houdt met het prediken van een concurrerende
godsdienst?

Het is een reden voor droefheid en schande dat een persoon, met wie we geen
vroegere vijandschap hebben, noch ooit eerder hebben ontmoet, naar een winkel
gaat om spullen voor zijn vrouw en kinderen te kopen, of die zich met bepaalde
andere wettige zaken bezighoudt, en dat we, zonder ergens rekening mee te houden,
hem met een pistool doodschieten, en zo zijn vrouw tot weduwe maken, zijn
kinderen tot wees en zijn huis tot een rouwplaats.”

In welke hadies wordt deze gedragswijze goedgekeurd, of in welk vers van de Heilige
Koran? Misschien kunnen sommige maulvi’s ons hierover inlichten. Lichtgelovige
mensen hebben de naam jihad horen vallen en gebruiken het als een excuus. Ze
proberen hun persoonlijke verlangens te bevredigen, of louter in een vlaag van
waanzin worden er bloedige misdaden gepleegd.”

We zien hoeveel nadruk hazrat Mirza sahib erop legt hoe verkeerd en slecht het is om
onschuldige mensen te doden in de naam van de islam. Hij schrijft verder dat zulke
bloedige daden alleen worden gepleegd om bepaalde eigen belangen te bevredigen.
Of zulke mensen handelen in een pure vlaag van waanzin.

Ik besluit mijn khoetbah met het advies dat de Stichter van onze Jama‘ah, die ook de
Masieh Ma‘oed, de Beloofde Messias, was, heeft gegeven aan ons als leden van zijn
Beweging. Hij zegt:

“Zie! Ik ben naar jullie met de instructie gekomen, dat van nu af aan de jihad met het
zwaard tot een einde is gekomen, maar de jihad voor de reiniging van jullie ziel is nog
steeds gebleven. Dit bevel is niet van mij, maar is, integendeel, de wil van God. Denk
na over die gezegdes van de Heilige Profeet (v.z.m.h.) in Sahih Bukhari, waarin
verwezen wordt naar de Beloofde Messias en gezegd wordt dat wanneer hij zal
komen, zal hij een einde aan oorlogen zal maken. Ik draag dus diegenen op die mijn
gemeenschap zijn binnen getreden, om na te laten zulke verkeerde gedachten over jihad te koesteren. Reinig in plaats daarvan jullie harten en vergroot jullie dosis compassie voor de mensen en wordt vrienden van de mensen die nood lijden.
Verspreid vrede op aarde, want het is door middel hiervan dat de religie van de islam
terrein zal winnen.”

Ik bid tot Allah dat wij allen aandacht schenken aan dit advies van onze Stichter,
hazrat Mirza Ghulam Ahmad. Laten we proberen onze harten te zuiveren van haat en
kwaadwilligheid. Moge Allah ons helpen in deze moeilijke en zware taak, die niet in
één dag is gebeurd, maar dat een dagelijkse zware inspanning is.
Moge wij ook meer liefde en compassie in onze harten ontwikkelen voor al onze
medemensen, wie of wat ze ook mogen zijn.
En moge Allah ons helpen dat we verspreiders worden van vrede over de wereld.
Want als wij vrede verspreiden, dan zal ook, in sha Allah, de godsdienst van de islam
zich over de wereld verspreiden.
Verder gaat onze medeleven uit naar de families van de slachtoffers in Brussel. Moge
Allah de overleden zielen genadig zijn en hen eeuwige zegeningen schenken.
Amin