Vrijdag choetba door Dr Zahid Aziz, voor de Lahore Ahmadiyya UK, 25 augustus 2023

In de choetbah van afgelopen vrijdag had ik vers 4 behandeld: “en wanneer de kamelen worden
verlaten.” Ik vertelde dat hazrat Mirza Ghulam Ahmad deze profetie naar voren bracht ter
ondersteuning van zijn aanspraak. Hij zei dat ten tijde van zijn komst een nieuwe vorm van
transport, de spoorwegtrein, zijn intrede deed die het gebruik van kamelen verving. Hij schreef
ook dat dit teken te zien was in Arabië zelf met het begin van de aanleg van een spoorlijn om
Madinah met Makkah te verbinden. Ik gaf ook aan dat deze spoorlijn deel uitmaakte van de
Hejaz spoorlijn die werd aangelegd door de Ottomaanse heersers van de regio van Damascus
naar Madinah en dan verder naar Makkah. Het traject van Madinah naar Makkah werd echter
geannuleerd.

Zoals ik vorige week al zei, gaf dit de tegenstanders van hazrat Mirza Ghulam Ahmad de
gelegenheid om te beweren dat de profetie over het verlaten van de kamelen in zijn tijd niet in
vervulling was gegaan. Een bekende tegenstander van hem, maulana Sana’ullah van Amritsar,
schreef in zijn Urdu commentaar op de koran, getiteld Tafsīr Sanā’ī, dat hoewel de spoorweg
van Madinah naar Makkah nuttig zou zijn geweest voor de moslims, Allah toch de bouw ervan
had tegengehouden om de moslims te behoeden voor de fout te geloven dat Mirza Ghulam
Ahmad gelijk had dat deze profetie was uitgekomen. Dit is inderdaad een vreemd argument van maulana Sana’ullah, namelijk, dat Allah de moslims het gemak en de veiligheid ontnam
om met de trein naar Makkah te reizen, alleen maar om de aanspraak die hazrat Mirza sahib
had gedaan te ontkrachten. Toch had Allah de Europese grootmachten in staat gesteld om
spoorlijnen door hun kolonies aan te leggen. Deze spoorlijnen maakte het de christelijke
missionarissen mogelijk om naar die landen te gaan om het christendom te verspreiden. Dit
hield ook in dat ze naar landen konden gaan waar moslims woonden, zoals India onder Brits
bewind, en dat ze de islam en de profeet Mohammed daar konden belasteren.

Hoe dan ook, als we verder gaan met vers 5, “en wanneer de wilde dieren worden verzameld,”
kan men dit ook vervuld zien in onze moderne, wetenschappelijke tijd. De publieke
dierentuinen, zoals we die vandaag de dag kennen, begonnen ongeveer 200 jaar geleden te
ontstaan. De eerste dierentuin, die alleen voor wetenschappelijke doeleinden was opgezet in
plaats van louter voor vermaak, was de dierentuin van Londen in 1828. Dieren van over de hele
wereld werden verzameld in dierentuinen in grote steden, zodat mensen daar dieren uit
afgelegen gebieden konden zien. In de afgelopen jaren zijn over de hele wereld wildreservaten
ontwikkeld als beschermde gebieden voor dieren die door allerlei menselijke activiteiten met
uitsterven worden bedreigd. Dit kan je ook het verzamelen van wilde dieren noemen. We
kennen ook de televisiedocumentaires over de natuur die ons dieren in hun eigen leefomgeving
laten zien. We kunnen zeggen dat dit in zekere zin betekent dat dieren van over de hele wereld
bij ons thuis worden verzameld. En het belangrijkste doel van dergelijke uitzendingen is om
onze kennis te vergroten.

Vers 6 hebben wij vertaald als: “en wanneer de steden gemaakt worden op te zwellen.” Deze
profetie is zo duidelijk vervuld, niet alleen nu, maar het begon in werkelijkheid al vervuld te
worden kort voor en tijdens het leven van hazrat Mirza Ghulam Ahmad. Dit was het gevolg
van wat we de industriële revolutie noemen. In Europa en de Verenigde Staten groeiden de
steden om arbeiders van nieuwe fabrieken te huisvesten die van het platteland naar stedelijke
gebieden verhuisden. De meer gangbare vertalingen van dit vers zijn als volgt:
(1) wanneer de zeeën gemaakt worden te overstromen (of aan te zwellen),
(2) wanneer de zeeën in brand worden gestoken.

Als we de eerste versie bekijken, is de vertaling van Marmaduke Pickthall: “wanneer de zeeën
rijzen.” Zijn vertaling past bij de stijging van de zeespiegel die in onze tijd plaatsvindt en die
vaak in het nieuws wordt genoemd en in de wetenschap wordt bestudeerd. Pickthall maakte
zijn vertaling in 1930 toen de stijging van de zeespiegel nog grotendeels onbekend was. Hij
kon dus nog niet beïnvloed zijn geweest door eventuele kennis over de stijgende zeespiegel
toen hij deze woorden vertaalde als wanneer de zeeën rijzen”. De tweede versie, over de zeeën
die in brand worden gestoken, is ook vervuld door de zeeslagen van de 20e eeuw. Schepen
werden gebombardeerd en brandden vervolgens in zee.

Vers 7 hebben wij als volgt vertaald: “wanneer de mensen verenigd worden.” Het woord hier
voor mensen is nafs, wat ook ‘ziel’ betekent. Het woord hier voor ‘verenigd’, zoewwidjat,
betekent ook tot een paar gemaakt worden of gekoppeld worden. Degenen die deze
beschrijvingen toepassen op de dag des oordeels interpreteren dit meestal zo, dat de zielen van
de doden verenigd zullen worden met hun lichaam, zodat de mensen lichamelijk uit de dood
zullen opstaan. Als we dit vers opvatten in de zin van de mensen die verenigd worden, dan is
ook dit in de vorige eeuw, de 20e eeuw, steeds meer in vervulling gegaan. Natuurlijk blijft de
mensheid verdeeld in naties, die soms zelfs met elkaar in oorlog zijn. Toch werd de noodzaak
ingezien van het oprichten van internationale organisaties op alle gebieden van het leven, of
het nu gaat om menselijk welzijn, wetenschap, onderwijs of zelfs politiek, die mensen
samenbrengen uit verschillende delen van de mensheid die een gemeenschappelijk belang of
doel hebben. Zo hebben we ook de Verenigde Naties, die in de praktijk verre van perfect is,
maar de naamgeving brengt tot uitdrukking wat ze beogen.

Als we dit vers nemen in de betekenis van koppelen of verbinden, bekijk dan het voorbeeld
van de telefoon. Deze werd in 1876 uitgevonden en werd al snel door het grote publiek
gebruikt. Dit was ongeveer het jaar waarin hazrat Mirza Ghulam Ahmad begon met het
schrijven van artikelen en boeken. De telefoon koppelde mensen aan elkaar, de ene persoon
aan de ene telefoon en de andere persoon aan de andere telefoon, pratend met elkaar.
Tegenwoordig zijn er op elk moment miljarden van zulke paren van mensen die met elkaar
praten.

Verzen 8-9 zeggen: “En wanneer degene die levend begraven is wordt gevraagd: om welke
zonde werd zij gedood?” De woorden ‘degene die levend begraven is’ verwijzen naar
babydochters die in pre-islamitische tijden levend begraven werden vanwege een wreed
gebruik in Arabië waardoor sommige mensen zich schaamden om dochters te hebben. Deze
verzen kunnen niet verwijzen naar de dag des oordeels, omdat degenen die op die dag
ondervraagd worden over hun daden, de onrechtplegers zullen zijn en niet de slachtoffers van
onrecht. Deze beschrijving geeft alleen maar aan dat de mensen zich ervan bewust zullen
worden dat de babydochters die levend begraven werden volkomen onschuldig en foutloos
waren, en zonder enige rechtvaardiging gedood werden.

De profeet Mohammed schafte dit gebruik onmiddellijk af en verbood het zodra hij aan de
macht kwam en over zijn volk heerste. In China en India komt het doden van babydochters al
voor sinds de oudheid tot aan de dag van vandaag. Je zou kunnen zeggen dat het erger is
geworden, omdat met de komst van technologie waarmee het geslacht van een baby voor de
geboorte kan worden vastgesteld, mensen abortus toepassen zodra bekend is dat het ongeboren
kind van vrouwelijk geslacht is. Dit is nog erger omdat, in tegenstelling tot het daadwerkelijk
doden van kinderen, de daders het gevoel hebben dat ze geen leven hebben genomen. Deze verzen spreken dus over de komst van een tijd waarin zulke gebruiken universeel veroordeeld
en overal verboden zullen worden.

Vers 10 vertelt ons: “wanneer de boeken verspreid worden.” Degenen die deze beschrijvingen
toepassen op de dag des oordeels interpreteren dit als de boeken van de daden van ieder mens
die op die dag voor hem of haar worden geopend. Ook hier is het gemakkelijk om te zien hoe
deze profetie is vervuld in de wereld die zich voor ons bevindt. Voordat er in Europa papier
beschikbaar was, was schrijfmateriaal erg duur en werden boeken met de hand gemaakt.
Ongeveer 800 jaar geleden kon de prijs van een boek in Groot-Brittannië even hoog zijn als de
prijs van een huis. Toen kwam papier vanuit de moslimwereld naar Europa. De moslimwereld
zelf had het gebruik van papier vanuit China overgenomen, maar boeken werden nog steeds
met de hand gekalligrafeerd. Met de komst van papier naar Europa en vervolgens de uitvinding
van de boekdrukkunst zo’n 500 jaar geleden, werden boeken in Europa veel goedkoper en
overvloediger en verspreid onder het gewone publiek. Deze beschikbaarheid gaf een enorme
impuls aan onderwijs, kennis, studie en onderzoek.

Het maakte ook de productie van kranten en tijdschriften mogelijk, omdat deze vaak gedrukt
moeten worden, in tegenstelling tot boeken. Het woord voor ‘boeken’ in dit vers is ṣuḥuf, wat
elk soort geschrift betekent, en kranten en tijdschriften vallen in deze categorie. In GrootBrittannië verschenen de eerste kranten ongeveer 300 jaar geleden.

In de afgelopen veertig jaar of zo, met de ontwikkeling van digitale technologie, zijn enorme
aantallen boeken nu online beschikbaar, toegankelijk voor iedereen, of ze nu thuis zijn of op
reis. Boeken die voorheen alleen in bibliotheken en boekwinkels te vinden waren, zijn nu
overal te vinden waar je ook bent.

Het volgende vers, vers 11, zegt: “En wanneer de hemel zijn bedekking weggenomen wordt.”
Enkele andere vertalingen van dit vers zijn: “wanneer de hemel wordt blootgelegd,” “wanneer
de hemel wordt afgestroopt,” en “wanneer de hemelen worden ontsluierd.” Wederom, hoewel
men dit toepast op wat er zal gebeuren op de dag des oordeels, is het moeiteloos van toepassing
op de moderne wereld. Boeken en geschriften, zoals genoemd in het vorige vers, verspreidden
kennis en ze moesten nieuwe informatie bevatten. Dit stimuleerde, in feite maakte het
noodzakelijk, dat men door onderzoek nieuwe kennis ontdekte. Het resultaat was dat wat
voorheen mysterieus en onbekend was wat betreft de hemel boven ons, werd ontdekt en bekend
voor de mens, zelfs als hij op de aarde bleef. Maar met de ruimtevaart staat de hemel nu open
voor de mens om er ruimteschepen naartoe te sturen, zowel onbemande als bemande.

En zoals we deze week hebben vernomen is India, een land dat door de buitenwereld wordt
geassocieerd met analfabetisme, gebrek aan onderwijs en armoede, en deze zaken zijn daar
inderdaad wijdverbreid, erin geslaagd een ruimteschip te laten landen op een moeilijk bereikbaar deel van de maan. Zoals de koran in twee hoofstukken eerder zegt: “En de hemel
wordt geopend zodat het deuren worden,” (79:19).

Hazrat Mirza Ghulam Ahmad heeft geschreven dat deze profetieën in de koran staan, zodat
wanneer ze in vervulling gaan door deze nieuwe ontwikkelingen in transport en communicatie,
ze door ons gebruikt moeten worden om de boodschap van de islam te verspreiden. Ook zou
de mensheid zich moeten realiseren dat, net zoals zij door het bestuderen van de wereld om
ons heen onvoorstelbare voordelen voor ons wereldse leven hebben verworven, zo ook kunnen
zij door het bestuderen van het Woord van God onvoorstelbare voordelen voor hun morele en
spirituele leven verkrijgen.

Gepubliceerd door IslamLab
Vertaald door Reza Ghafoerkhan